سیویل فایل کلیدواژه


نمایش نتایج: از 1 به 4 از 4

موضوع: سازه های فولادی و اشکالات اجرایی آن

  1. Top | #1

    عنوان کاربر
    کاربر جدید
    تاریخ عضویت
    /دی/1396
    وضعيت تحصيلي
    سال سوم کارشناسی
    رشته تحصيلي
    عمران
    نام دانشگاه
    تهران
    محل سکونت
    تهران
    نوشته ها
    3
    پسندیده
    0
    مورد پسند : 1 بار در 1 پست

    سازه های فولادی و اشکالات اجرایی آن

    همه چیز در مورد سازه های فولادی و اشکالات اجرایی آن
    تابلو استيل

    سازه فولادی نوعی سازه است که مصالح اصلی آن که برای تحمل نیروها و انتقال آنها به کار می‌رود از فولاد است. اتصالات به کار رفته در این نوع سازه‌ها از نوع جوشی، پرچی و یا پیچ می‌باشد و بسته به نوع اتصالات قطعات طرح شده و کنترل‌های مربوطه بر روی آنها انجام می‌شود.


    در حال حاضر فولاد از مهمترین مصالح برای ساخت ساختمان و پل و سایر سازه‌های ثابت است مقاومت فولاد (تنش تسلیم) مورد استفاده در بازه۲۴۰۰ تا ۷۰۰۰ kgr/cm ۲ است که برای ساختمانهای معمولی از فولاد با مقاومت ۲۴۰۰ که به آن فولاد نرمه گفته می‌شود استفاده می‌گردد.


    نقش فولاد در ساختمان
    فولاد یکی از مهمترین مصالح ساختمانی به شمار می‌آید. فولاد از احیا شدن سنگ آهن، به همراه کک و اکسیژن در کوره‌های بلند با درجه حرارت زیاد بدست می اید. آهن خام که به این ترتیب به دست می‌آید بین ۳ تا ۴ درصد کربن دارد.


    مشخصات مکانیکی فولاد
    مهمترین مشخصه مکانیکی فولاد نمودار تنش _ کرنش آن می‌باشد که از روی آن تنش تسلیم و یا تنش جاری شدن بدست می‌آید.


    فولاد بعنوان ماده‌ای با مشخصات خاص و منحصر بفرد، مدتهاست در ساخت ساختمانها کاربرد دارد. قابلیت اجرای دقیق، رفتار سازه ای معین، نسبت مقاومت به وزن مناسب، در کنار امکان اجرای سریع سازه‌های فولادی همراه با جزئیات و ظرافتهای معماری، فولاد را بعنوان مصالحی منحصر و ارزان در پروژه‌های ساختمانی مطرح نموده است؛ به نحوی که اگر ضعفهای محدود این ماده نظیر مقاومت کم در برابر خوردگی و عدم مقاومت در آتش‌سوزیهای شدید به درستی مورد توجه و کنترل قرار گیرند، امکانات وسیعی در اختیار طراح قرار می‌دهد که در هیچ ماده دیگر قابل دستیابی نیست. فولاد، آلیاژ ی از آهن و کربن است که کمتر از ۲ درصد کربن دارد. در فولاد ساختمانی عمومأ در حدود ۳ درصد کربن و ناخالصیهای دیگری مانند فسفر، سولفور، اکسیژن و نیتروژن و چند ماده دیگر موجود می‌باشد. ساخت فولاد شامل اکسیداسیون و جدانمودن عناصر اضافی و غیر ضروری موجود در محصول کوره بلند و اضافه کردن عناصر مورد نیاز برای تولید ترکیب دلخواه است. برای ساخت فولاد، از چهار روش اصلی استفاده می‌شود. این روشها عبارتند از: روش کوره باز، روش دمیدن اکسیژن، روش کوره برقی، روش خلاء.


    آنچه فولاد را به عنوان یک مصالح ساختمانی مناسب معرفی کرده می‌تواند شامل موارد زیر باشد:


    تغییر شکل در اثر بارگذاری و ایجاد تنش یکنواخت
    وجود خاصیت الاستیک و پلاستیک
    شکل پذیری
    خاصیت چکش خواری و تورق
    خاصیت خمش پذیری
    خاصیت فنری و جهندگی
    خاصیت چقرمگی
    خاصیت سختی استاتیکی و دینامیکی
    مقاومت نسبی بالا
    ضریب ارتجاعی بالا
    جوش پذیری
    همگن بودن
    امکان استفاده از ضایعات
    امکان تقویت مقاطع در صورت نیاز
    دسته‌بندی
    سازه‌های فولادی به سه دسته تقسیم می‌شوند


    سازه‌های قاب بندی شده:که مجموعه‌ای از اعضای محوری، خمشی و یا محوری خمشی اند.
    سازه‌های پوسته‌ای: منابع تگهداری مایعات و گازها که نیروی محوری حاکم است.
    سازه‌های معلق: که در آن نیروی کششی حاکم است.
    منظور از سازه‌های فولادی در عمران معمولاً سازه‌های قاب بندی شده است. نقش قاب در ساختمان انتقال بارهای مرده و بار زنده و زلزله و بار برف از سازه به پی می‌باشد. و پایداری کلی سازه راحفظ می‌کند.


    برای ساخت سازه‌های ساختمانی بیشتر از پروفیل‌های نورد شده استفاده می‌شود اگر ابعاد طراحی شده مقادیر دیگری باشد می‌توان با استفاده از ورق‌های موجود در بازار پروفیل مربوطه را تهیه کرد.


    طراحی ساختمانهای فولادی
    انتخاب نوع مقطع، روش ساخت، روش بهره‌برداری و محل ساخت ساختمان، خصوصیات و ویزگیهای متنوعی برای ساخت اسکلت باربر یک ساختمان بوجود می‌آورد. مزیتهای هر سیستم سازه ای و مصالح مورد نیاز آن سیستم را در صورتی می‌توان بکار برد که خصوصیات و ویژگیهای آن مصالح و سیستمها در مرحله طراحی به حساب آورده شود و طراح باید در مورد هر یک از مصالح به درستی قضاوت کند. این موضوع بویژه در ساختمانهایی که اسکلت فولادی دارند ضروری است. معیارهای سازه ای زیر اهمیت زیادی در طراحی کلی و ستون گذاری ساختمان دارد: – نوع مقطع – آرایش و روش قرار گیری مقاطع – فواصل تکیه گاهی – اندازه دهانه‌های سقف – نوع مهاربندی – نوع سیستم صلب کننده – محل قرارگیری سیستم صلب کننده (سیستم فضاسازی داخلی)


    برای استفاده بهینه از خواص مطلوب ساختمانهای فولادی، سیستم فضاسازی داخلی باید بگونه‌ای اختیار شود که


    متشکل از قطعات پیش ساخته باشد، بدین منظور که سرعت بیشتر نصب و برپایی سازه، موجب کوتاه شدن زمان کلی ساخت می‌شود.
    قطعات سبک باشد تا وزن کلی ساختمان به حداقل ممکن برسد.
    نوع سیستم انتخاب شده، سازگار با سیستم سازه‌ای انتخاب شده باشد.
    با یک روش اقتصادی قابل محافظت در برابر آتش باشد.
    فضاهای داخلی ساختمان فلزی معمولأ شامل:


    سقفها
    بام
    دیوارهای خارجی
    دیوارهای داخلی
    سیستم رفت و آمد (پله و آسانسور) می‌باشد که با هماهنگی دقیق و علمی این امکان بوجود می‌آید که اقتصادی ترین روش ساخت و اجرای ساختمان بدست آید.
    طراحی با توجه به روش مهاربندی
    تمام ساختمانها باید برای مقاومت در برابر نیروی زلزله و باد و یا دیگر نیروهای افقی صلب شوند سیستم صلب کننده باید:


    نیروهای جانبی را به فونداسیون منتقل کند.
    تغییر مکانهای افقی را محدود کند.
    در ساختمانهای بلند باید ملاحظات ویژه‌ای برای جلوگیری از ایجاد نوسانات ناشی از باد در نظر گرفته شود. بزرگی نیروهای افقی اعمال شده در اثر باد به عوامل زیر بستگی دارد:


    سرعت باد
    شکل آیرودینامیکی ساختمان
    وضعیت سطح نما
    روشهای صلب کردن
    یک قاب سازه‌ای فولادی را می‌توان به یکی از روشهای زیر مهاربندی کرد:


    سیستمهای قاب صلب
    سیستمهای قاب بادبندی
    دیوارهای بتنی بصورت دیوارهای برشی یا هسته‌های بتنی
    انتخاب روش صحیح مهاربندی، اهمیت عمده‌ای در طراحی سازه‌ای دارد و حتی ممکن است کل اندیشه طراحی یک ساختمان بلند مرتبه را تحت تاثیر قرار دهد. مهار بندی به وسیله اعضای بادبندی یا دیوارهای بتنی به صورت دیافراگم صلب، نقاط ثابتی را در ساختمان ایجاد می‌کند، به گونه‌ای که آزادی عمل در جانمایی و معماری داخل ساختمان را محدود می‌کند.


    طراحی با توجه به اجزای تشکیل دهنده فضاهای داخلی ساختمان
    انتخاب سیستم مناسب برای اجزای داخلی ساختمان به عوامل مختلفی بستگی دارد. روشهای زیر به طور رایج در ساخت سقفهای متکی به تیرهای فولادی به کار می‌روند:


    دال بتنی درجا بر روی قالب مناسب
    دال بتنی پیش ساخته
    عرشه فولادی با بتن درجا
    عملکرد مرکب بین دال بتنی و تیر فولادی که در هر سه روش امکان‌پذیر است، سبب اقتصادی شدن ساخت می‌گردد. مسئله حفاظت قسمتهای فولادی سقف در برابر آتش‌سوزی باید در اجرای سقف در نظر گرفته شود. استفاده از سقف کاذب می‌تواند این کار را به خوبی انجام دهد. در سازه‌های اسکلت فلزی، معمولأ دیوارهای خارجی باربر نیستند، برای ساخت این دیوارها، بنابر شرایط موجود، از مصالح مختلف استفاده می‌شود.


    لزوم محافظت در برابر حریق، خوردگی و عایق بندی صوتی
    اغلب اظهار می‌شود که هزینه لازم برای محافظت ساختمانهای فلزی در برابر آتش‌سوزی و خوردگی و عایق بندی صوتی بسار زیاد است، ولی استفاده از راههای معقول و مناسب برای هر ساختمان، با توجه به سیستم بکار رفته در آن، می‌تواند باعث کاهش این هزینه شود. ایجا یک سیستم محافظت در برابر آتش‌سوزی در تمام ساختمانهای فلزی لازم و ضروری است. آنچه از اقتصادی در این مسئله حائز اهمیت است، استفاده از روش صحیح حفاظت اجزای فلزی است. اغلب المانهای داخلی ساختمان مانند سقف و دیوارهای داخلی و خارجی آن بعنوان یک سیستم محافظت در برابر آتش‌سوزی در ساختمان قابل استفاده است. تیرها و ستون‌های فلزی می‌تواند به روش مناسب در بین این اجزا مدفون شود. در غیر اینصورت باید با روش مناسب اسکلت فولادی ساختمان محافظت شود.


    از آنجایی که زنگ زدگی در قطعات داخلی ساختمان فولادی با توجه به رطوبت ناچیز موجود در هوا بعید به نظر می‌رسد، محافظت در برابر خوردگی برای این قطعات یک مشکل جدی محسوب نمی‌شود. بنابراین حفاظت در برابر خوردگی فقط برای قطعات بیرونی و اجزایی که در معرض رطوبت هوا قرار دارند لازم و ضروری است.


    مشخصات صوتی یک ساختمان، بستگی به خواص اجزای داخلی آن دارد مانند نوع سقف و سیستم دیوارهای جداکننده و تیغه‌ها. در این بین، سیستم اسکلت باربر ساختمان نقش کمتری دارد رفتار اسکلت یک ساختمان بتنی و فولادی، با یک سیستم فضاسازی داخلی مشابه، یکسان است.


    توجیه اقتصادی سازه‌های فولادی
    در ارزیابی اقتصادی یک ساختمان فولادی، فقط در نظر گرفتن قیمت مصالح ساختمانی و نیروی انسانی کفایت نمی‌کند و بقیه عوامل موثر در این موضوع باید مورد بررسی قرار گیرد. موارد زیر در اقتصاد یک ساختمان موثر است


    قیمت زمین: بدلیل کوچک بودن مقاطع عرضی در ساختمانهای فولادی، فضای کمتری توسط اسکلت سازه اشغال شده و در مقایسه با سازه‌های بتنی، ساختمانهای فلزی در پلان دارای سطح موثر بیشتری هستند. بنابراین هزینه زمین در هر متر مربع مفید ساختمان، در ساختمانهای فلزی کمتر خواهد بود.
    مصالح در دسترس
    ارزش نهایی ساختمان: هرچه مدت زمان ساخت یک ساختمان کوتاهتر باشد، هزینه نهایی آن ساختمان کمتر خواهد بود. با توجه به روشهای مختلف ساخت سازه، متوجه می‌شویم که در مقایسه با سایر روشها، ساخت سازه‌های فلزی زمان کمتری صرف می‌کند.
    هزینه اسکلت اصلی سازه (سفت کاری)
    تاثیر نازک کاری
    تاثیر نصب تجهیرات و تاسیسات
    نحوه تاثیر این عوامل در بهره‌برداری بهینه از ساختمان
    هزینه ایجاد تغییرات داخلی و بهسازی در ساختمان
    هزینه تخریب (در ساختمانهای با عمر کوتاه)
    میزان مصرف فولاد در ساختمانهای فلزی
    در ساختمانهای فلزی، هزینه با توجه به میزان مصرف فولاد در هر متر مربع مساحت کف (تصویر افقی) یا متر مکعب ساختمان محاسبه می‌شود. هزینه ساخت و میزان مصرف فولاد به عوامل زیر بستگی دارد:


    تعداد طبقات
    بار اعمال شده به طبقات
    دهانه‌ها در اطراف ستون
    ضخامت سقف
    سیستم سازه‌ای (سیستم انتقال بارهای قائم و جانبی)
    انتقال بار در سازه‌های فولادی
    سازه‌های فولادی مشتمل بر تعدادی تیر و ستون به شکل قاب و نیز شامل تعدادی تقویت کننده، به منظور ایستایی بیشتر می‌باشد. بدیهی است انتقال بارهای افقی و قائم از طریق این اجزاء صورت می‌گیرد. به این صورت که:


    سقف، بارهای عمودی را تحمل کرده و بصورت افقی، از طریق تیرها به تکیه گاههای تیر منتقل می‌کند.
    سیستم باربر قائم (ستون‌ها)، بارها را از تکیه گاههای دو سر تیر به فونداسیون انتقال می‌دهد.
    همچنین سیستم‌های مهاربندی قائم و افقی، بارهای جانبی ناشی از باد، زلزله، فشار زمین و … را به فونداسیونها منتقل می‌نمایند.
    ماهیت انتقال بار از طریق تیرها به تکیه گاهها و روش قرارگیری تیرها (تیر ریزی) به عوامل زیر بستگی دارد


    نوع مقطع قابل استفاده با توجه به طراحی معماری
    فواصل تکیه گاهها و طول دهانه تیر با توجه به طراحی سازه‌ها
    روش انتقال بار توسط اجزای باربر
    سیستم تکیه گاهی انتخاب شده (صلب، نیمه صلب، ساده)
    تعریف ستون فلزی
    ستون عضوی است که معمولأ به صورت عمودی در ساختمان نصب می‌شود و یارهای کف ناشی از طبقات به وسیله تیر و شاهتیر به آن منتقل می‌گردد و سپس به به زمین انتقال می‌یابد.


    شکل ستون‌ها
    شکل سطح مقطع ستون‌ها معمولا به مقدار و وضعیت بار وارد شده بستگی دارد. برای ساختن ستون‌های فلزی از انواع پروفیلها و ورقها استفاده می‌شود.


    عموما ستون‌ها از لحاظ شکل ظاهری به دو گروه تقسیم می‌شوند


    نیمرخ (پروفیل) نورد شده شامل انواع تیرآهن‌ها و قوطی‌ها: بهترین پروفیل نورد شده برای ستون، تیرآهن با پهن یا قوطیهای مربع شکل است؛ زیرا از نظر مقاومت بهتر از مقاطع دیگر عمل می‌کند. ضمن اینکه در بیشتر مواقع عمل اتصالات تیرها به راحتی روی آنها انجام می‌گیرد.
    مقاطع مرکب: هرگاه سطح مقطع و مشخصات یک نیمرخ (پروفیل) به تنهایی برای ایستایی (تحمل بار وارد شده و لنگر احتمالی) یک ستون کافی نباشد، از اتصال چند پروفیل به یکدیگر، ستون مناسب آن (مقاطع مرکب) ساخته می‌شود.
    چگونگی ساخت ستون (مقاطع مرکب)
    ستون‌ها ممکن است بر حسب نیاز با ترکیب و اتصالات متنوع از انواع پروفیلهای مختلف ساخته شوند. اما رایجترین اتصال برای ساخت ستون‌ها سه نوع است


    اتصال دو پروفیل به یکدیگر به طریقه دوبله کردن: ابتدا دو تیرآهن را در کنار یکدیگر و بر روی سطح صاف به هم چسبیده گردند؛ سپس دو سر و وسط ستون را جوش داده و ستون برگردانده شده و مانند قبل جوشکاری صورت می‌گیرد؛ آن گاه ستون معکوس و در قسمت وسط، جوشکاری می‌شود. همین کار را در سوی دیگر ستون انجام می‌دهند و به ترتیب جوشکاری ادامه می‌یابد تا جوش مورد نیاز ستون تامین گردد. این شیوه جوشکاری برای جلوگیری از پیچش ستون در اثر حرارت زیاد جوشکازی ممتد می‌باشد. در صورتیکه در سرتاسر ستون به جوش نیازی نباشد، دست کم جوشها باید به این ترتیب اجرا گردد:
    الف) حداکثر فاصله بین طولهای جوش در طول ستون به صورت غیر ممتد از ۶۰ سانتیمتر تجاوز نکند.
    ب) طول جوش ابتدایی و انتهایی ستون باید برابر بزرگترین عرض مقطع باشد و به طور یکسره انجام گیرد.
    ج) طول موثر هر قطعه از جوش منقطع نباید از ۴ برابر بعد جوش یا ۴۰ میلیمتر کمتر باشد.
    د) تماس میان بدنه دو پروفیل نباید از یک شکاف ۵/۱ میلیمتری بیشتر، اما از ۶ میلیمتر کمتر باسد؛ ضمنا بررسیهای فنی نشان دهد مه مساحت کافی برای تماس وجود ندارد؛ در آن صورت، این بادخور باید با مصالح پر کننده مناسب شامل تیغه‌های فولادی با ضخامت ثابت پر شود.
    ۲- اتصال دو پروفیل با یک ورق سراسری روی بالها: در مقاطع مرکبی که ورق اتصال بر روی دو نیمرخ متصل می‌شود تا مقاطع مرکب تشکیل بدهد؛ فاصله جوشهای مقطع (غیر ممتد) که ورق را به نیمرخها متصل می‌کند، نباید از ۳۰ سانتیمتر بیشتر شود. اندازه حداکثر فاصله فوق‌الذکر در مورد فولاد معمولی به صورت t22 که t در آن ضخامت ورق است در می‌آید.
    ۳- اتصال دو پروفیل با بستهای فلزی (تسمه): متداولترین نوع ستون در ایران ستون‌های مرکبی است که دو تیرآهن به فاصله معین از یکدیگر قرار می‌گیرد و قیدهای افقی یا چپ و راست این دو نیمرخ را به هم متصل می‌کند؛ البته بستهای چپ و راست که شکلهای مثلثی را به وجود می‌آورند، دارای مقاومت بهتری نسبت به قیدهای موازی می‌باشند. در مورد اینگونه ستون‌ها، بویژه ستون با قید موازی مسائل زیر را بایستی رعایت کرد:
    الف) ابعاد بست (وصله) افقی ستون کمتر از این مقادیر نباشد:
    L: طول وصله حداقل به فاصله مرکز تا مرکز دو نیمرخ باشد.
    B: عرض وصله از ۴۲ درصد طول آن کمتر نباشد.
    T: ضخامت وصله از ۳۵/۱ طول آن کمتر نباشد.
    ب) در اطراف کلیه وصله‌ها و در سطح تماس با بال نیمرخها عمل جوشکاری انجام گیرد (مجموع طول خط جوش در هر طرف صفحه نباید از طول صفحه کمتر شود).
    ج) فاصله قیدها و ابعاد آن بر اساس محاسبات فنی تعیین می‌شود.
    د) در قسمت انتهایی ستون، باید حتما از ورق با طول حداقل برابر عرض ستون استفاده کرد تا علاوه بر تقویت پایه، محل مناسبی برای اتصال بادبندها به ستون به وجود آید.
    ه) در محل اتصال تیر یا پل به ستون لازم است قبلا ورق تقویتی به ابعاد کافی روی بالهای ستون جوش شده باشد.
    روش نصب نبشی بر روی کف ستون‌ها (بیس پلیت) برای استقرار ستون هنگام محاسبه ابعاد کف ستون‌ها باید حداقل فاصله میله مهاری از لبه کف ستون و محل جاگذاری نبشی با ضخامت جوش لازم برای نگه داشتن ستون، همچنین ضخامت پلیت انتهایی ستون و ابعاد ستون را با دقت بررسی کرد؛ سپس با توجه به موارد یاد شده، به نصب نبشی و استقرار ستون به این صورت اقدام نمود. بر روی بیس پلیت‌ها محل کف ستون و محل آکس را کنترل می‌کنیم؛ سپس نبشیهای اتصال را به صورت عمود برهم بر روی بیس پلیت جوش داده، آنگاه ستون را مستقر و اقدام به نصب دگر نبشیهای لازم کرده و آنها را به بیس پلیت جوش می‌دهیم. از مزایای عمود برهم بودن دو نبشی روی بیس پلیت علاوه بر سرعت عمل و استقرار بهتر به علت تماس مستقیم ستون به بال نبشی، اتصال جوشکاری به گونه‌ای درست تر و اصولی تر صورت می‌گیرد. روشن است که قبل از جوشکاری باید ستون‌ها را هم محور و قائم نموده و عمود بودن در دو جهت کنترل گردد. پس از نصب ستون‌ها با توجه به ارتفاع ستون و آزاد بودن سر ستون ممکن است تا زمان نصب پلها، ستون‌ها در اثر شدت باد و وزن خود حرکتهایی داشته باشند که احتمالا تاثیر نا مطلوب و ایجاد ضعف در جوشکاری و اتصالات کف ستون‌ها خواهد داشت. به این سبب، باید پس از نصب، فورا به مهاربندی موقت ستون‌ها به وسیله میلگرد یا نبشی بصورت ضربدری اقدام کرد.


    طویل کردن ستون‌ها
    سازهای فلزی را اغلب در چندین طبقه احداث می‌کنند، طول پروفیلها برای ساخت ستون محدود است. با در نظر گرفتن بار وارده و دهانه بین ستون‌ها و نحوه قرار گرفتن ستون‌های کناری، مقاطع مختلفی برای ساخت ستون‌ها به دست می اید. ممکن است در هر طبقه، ابعاد مقطع ستون با طبقه دیگر تفاوت داشته باشد؛ بنابراین، باید اتصال مقاطع با ابعاد مختلف برای طویل کردن با دقت زیادی انجام شود. محل مناسب برای وصله ستون‌ها به هنگام طویل کردن آنها حداقل در ازتفاع ۴۵ تا ۶۰ سانتی‌متر بالاتر از کف هر طبقه یا ۶/۱ ارتفاع طبقه می‌باشد. این ارتفاع اندازه حداقلی است که از نظر دسترسی به محل اجرای جوش و نصب اتصالات مورد نیاز برای ادامه ستون یا اتصال بادبند لازم است.


    نحوه طویل کردن ستون‌ها
    ابتدا سطح تماس دو ستون را به خوبی گونیا می‌کنند و با سنگ زدن صاف می‌نمایند تا کاملا در تماس با یکدیگر یا صفحه وصله قرار گیرد. در صورتی که پروفیل دو ستون یکسان نباسد، باید اختلاف دو نمره ستون را با گذاردن صفحات لقمه (همسو کننده) بر ستون فوقانی را پر نمود؛ سپس صفحه وصله را نصب کرد و جوش لازم لازم را انجام داد. اگر ابعاد مقطع دو نیمرخ که به یکدیگر متصل می‌شوند، تفاوت زیاد داشته باشند، به طوری که قسمت بزرگی از سطح آن دو در تماس با یکدیگر قرار نگیرد، در این صورت باید یک صفحه تقسیم فشار افقی بین دو نیمرخ به کار برد. این صفحه معمولا باید ضخیم انتخاب شود تا بتواند بدون تغییر شکل زیاد، عمل تقسیم فشار را انجام دهد. کلیه ابعاد و ضخامت صفحه و مقدار جوش لازم را باید طبق محاسبه و بر اساس نقشه‌های اجرایی انجام داد.


    ستون‌ها با مقاطع دایره‌ای
    معمولا مقاطع لوله‌ای (دایره‌ای) از قطر ۲ تا ۱۲ اینچ برای ستون‌ها بیشتر مورد استفاده قرار می‌گیرند. مقطع لوله در مواقعی که بوسیله اتصال جوش باشد، آسانتر به کار می‌رود. کاربرد لوله بیشتر در پایه‌های بعضی منابع هوایی، دکل‌های مختلف و خرپاهای سبک است. این مقطع‌ها به طور کلی مقاومترند برای اینکه ممان انرسی انها در تمام جهات یکسان است. با تغییر ضخامت مقاطع لوله‌ای می‌توان اینرسی‌های مختلف را به دست‌آورد.


    طراحی اعضای خمشی
    تنش مجاز برای اعضای خمشی بدون نیروی فشاری مطابق زیر است


    الف) برای بال‌ها.
    ب) برای اعضای جان ساخته شده از میلگرد و یا مقاطع غیر میلگرد.
    د) برای ورق‌های نشیمن.
    طراحی اعضای فشاری – خمشی
    در صورتیکه فاصله بین گره‌ها مساوی ویا بیشتر از ۶۰ سانتی‌متر باشد، اعضای فوقانی تیرچه‌ها باید به نحوی طراحی شوند که رابطه زیر در گره‌ها برقرار شود و همچنین باید رابطه زیر دربین دو گره برقرارگردد:


    برای اعضای میانی تیرچه‌ها
    برای اعضای کناری تیرچه‌ها
    Fe تنش مجاز اولر و L فاصله بین گره‌ها می‌باشد.
    محدودیت‌های لاغری اعضا
    ضریب لاغری(L/r) در اعضای میانی وکناری بال‌ها، همچنین در اعضا ی فشاری وکششی جان تیرچه نباید از مقادیر زیر تجاوز نماید:


    در اعضای میانی بال فوقانی ۹۰
    در اعضای کناری بال فوقانی ۱۲۰
    در اعضای فشاری جان ۲۰۰
    دراعضای کششی ۲۴۰
    ضوابط ویژه اعضای جان تیرچه‌ها (کنترل برش)
    حداقل نیروی برشی قائم که برای اعضاء باید در نظر گرفته شود. نباید از ۲۵ درصد عکس العمل تکیه گاهی کمتر باشد.


    در مواردیکه اعضای جان تیرچه‌ها تحت اثر ترکیب تنش‌های فشاری وخمشی قرار گیرند. باید بر اساس ضوابط اعضای فشاری – خمشی طراحی گردند. در حالتی که خمش در این اعضا، موجب انحنای دو طرفه آنها گردد، ضریب Cm معادل ۰٫۴ در نظر گرفته می‌شود.


    مقاومت جوش
    اتصالات جوش اعضا باید بتواند حداقل دوبرابر بار طراحی تیرچه‌ها را تحمل نماید.


    وصله
    اتصال دوپروفیل بصورت وصله درهر نقطه ازبال مجاز است. وصله بصورت جوش سربه سر در اعضای کششی باید بتواند حداقل مقاومتی معادل ۱٫۱۴Fy.A را از خود نشان دهد که درآن A کل سطح مقطع عضو وصله شده می‌باشد.


    ۲-طراحی مرحله دوم بعد از گرفتن بتن:


    در این مرحله مقطع مرکب شامل تیرچه فولادی وبتن باید تلاشهای ناشی ازتمام بارهای وارده به سقف (قبل و بعد از گرفتن بتن) راتحمل کند .

    منبع : bestcivil
    ویرایش توسط panel123 : 1397/01/10 در ساعت 16:37

  2. Top | #2

    عنوان کاربر
    کاربر جدید
    تاریخ عضویت
    /فروردین/1397
    وضعيت تحصيلي
    فارغ التحصیل کارشناسی
    رشته تحصيلي
    معماری
    نام دانشگاه
    البرز
    محل سکونت
    تهران
    نوشته ها
    10
    پسندیده
    0
    مورد پسند : 1 بار در 1 پست

    اجرای سازه فلزی

    اجرای سازه فلزی

    سازه فلزی امروزه تشکیل دهنده بدنه ی اکثر ساختمان هاست و امروزه این واژه در ساختمان سازی بسیار استفاده می شود. سازه فلزی از جنس فولاد و از تیر و ستون هایی که بصورت عمودی و افقی به هم متصل شده اند، تشکیل می گردد که اسکلت به کمک همین ستون ها تیر و ستون ها ساختمان را پایدار نگه می دارد.
    اجرای سازه های فلزی نسبت بتنی بسیار سریع تر و ایمن تر انجام می شود چون این نوع سازه ها در کارخانه تولید شده و زیر نظر تیم کنترل کنترل کیفیت بوده اند. آرماتور بندی و قالب بندی در سازه های فلزی بسیار سریع تر از نوع بتنی است و همچنین این ساختمان فلزی در مقایسه با بتن دردسر هایی مثل آزمایش خاک، عمل آوری بتن و … را ندارد.
    از زمانی که درخواست ساخت داده می شود تا لحظه نصب هیچ سیستم ساخت و ساز دیگری با سیستم سازه های فولادی پیش ساخته از لحاظ مقرون به صرفه بودن اقتصادی، انعطاف پذیری، سرعت ساخت بالا و نصب راحت قابل مقایسه نیست.
    و همچنین به علت اینکه فولاد در کارخانه تولید می شود و شرایط بهتر کنترل کیفیت فولاد نسبت به بتن، فولاد و سازه های فلزی را نسبت به بتن و سایر مصالح ساخت و ساز متمایز می کند.
    مزایای سازه فلزی:
    ۱- امکان توسعه سازه بعد از اتمام وجود دارد.
    ۲- امکان اتصال چند قطعه به یکدیگر وجود دارد.
    ۳- قطعاتی در کارخانه به صورت پیش ساخته هستند.
    ۴-اجرا و نصب آنها سرعت بالایی دارد.
    ۵- فضای کمتری نسبت به بتن اشغال می کند.
    ۶- و در ارتفاع زیاد کاربرد دارد
    یکی از دلایل پیشرفت سریع کشورهای نو ظهوراز نظر کارشناسان استفاده از سازه های فولادی پیش ساخته درساخت و سازهای سریع همراه با کیفیت زیر ساخت های تجاری،درمانی،صنعتی و مسکونی این کشورها می باشد.
    معایب سازه فلزی :
    ۱-ساختمان های با سازه فلزی در گرمای شدید تعادل ساختمان از بین می رود.
    ۲-قطعات مصرفی در ساختمان های فلزی شامل : خوردگی و فساد و زنگ زدگی فلزات در برابر عوامل خارجی و جوی سبب ایجاد هزینه های ناشی از تعمیرات می گردد.
    ۳-تمایل قطعات فشاری به کمانش : با توجه به اینکه قطعات فلزی زیاد و ابعاد مصرفی معمولا کوچک است، تمایل به کمانش در این قطعات یک نقطه ضعف بحساب می رسد
    ۴-جوش نامناسب در ساختمان های فلزی اتصال قطعات به همدیگر با جوش، پرچ، پیچ صورت میگیرد. استفاده از پیچ و مهره وتهیه، ساخت قطعات در کارخانجات اقتصادی ترین، فنی ترین کار می باشد که در کشور ما برای ساختمانهای متداول چنین امکاناتی مهیا نیست. اتصال با جوش بعلت عدم مهارت جوشکاران، استفاده از ماشین آلات قدیمی، عدم کنترل دقیق توسط مهندسین ناظر، گران بودن هزینه آزمایش جوش و...... برزگترین ضعف میباشد
    اجرای اسکلت فلزی:
    در ابتدای امر باید زمین مورد نظر را از لحاظ مقاومت بررسی کرده و آزمایشهای لازم را انجام دهیم سپس اقدام به اجرای اسکلت کنیم که مراحل اجرا عبارتند از:
    ۱-پی کنی :
    مقاومت فشاری نوع خاک بویژه از نظر ریزشی بودن که از طریق ازمایش بدست میاید، وضعیت آب زیر زمینی، عمق یخبندان و سایر ویژگیهای فیزیکی خاک که با آزمایش از خاک آن محل مشخص می شود، بسیار ضروری است. در خاکبرداری پی هنگام اجرا زیر زمین ممکن است جداره ریزش کند یا اینکه زیر پی مجاور خالی شود که با وسایل مختلفی باید شمع بندی و حفاظت جداره صورت گیرد ؛ به طوری که مقاومت کافی در برابر بارهای وارده داشته باشد یکی از راه حلهای جلوگیری از ریزش خاک و پی ساختمان مجاور، اجرای جز به جز است که ابتدا محل فنداسیون ستونها اجرا شود و در مرحله بعدی، پس از حفاری تدریجی، اجزای دیگر دیوار سازی انجام گیرد.
    ۲-اتصال ستون به شالوده:
    جزئیات اتصال ستون فلزی به شالوده بتنی به نیروی موجود در پای ستون بستگی دارد. در ستون با انتهای مفصلی فقط نیروی فشاری و برشی از ستون به شالوده منتقل می‌شوند. اگر‌ لنگر خمشی را ‌‌به شالوده منتقل کنند‌، در آن صورت‌، نیاز به طرح اتصال مناسب برای این کار خواهند داشت که اتصال گیردار خوانده می‌شود.
    ۳-بتن ریزی :
    بعد از این مرحله نوبت به بتن ریزی می‌رسد که دارای اهمیت فروان است. بتن مورد نظر یا از کارخانه تخلیه بتن یا در محل آماده می‌شود.مقاومت فشاری بتن حتماً باید مورد آزمایش قرار بگیرد. برای آزمایش بتن کافی است نمونه مکعبی یا استوانه‌ای از آن را تهیه و برای مشخص نمودن مقاومت فشاری و کششی، به آزمایشگاه بفرستند تا مقاومتی که مورد نظر بوده است داشته باشد. اگر بیشتر باشد مشکلی نیست ولی نباید ‌مقاومت بتن از مقاومت ذکر نموده ( مقاومت استانداد طبق نقشه محاسباتی ) کمتر باشد.
    ۴-ساختن ستون ها:
    مراحل ساختن ستون شامل برش ستون‌ها، برش پروفیل‌های آن، مونتاژ ستون‌ها، سپس برش ورق‌های ستون، مونتاژ آن ورق‌ها روی ستون‌ و پس از آن ساختن نشیمن تیرها و مونتاژ آنها روی ستون‌ها است.
    در طبقات بالاتر، از تیر آهن های با نمره پایین‌تر نسبت به طبقات پایین استفاده می‌شود و دلیل آن هم کاهش بار در طبقات فوقانی است.
    برای تقلیل اندازه ستون، روش معمول این است اختلاف ضخامت توسط اتصال پلیت در طرفین و جوشکاری آن صورت می‌پذیرد.
    ستون‌ها‌ به وسیله قلاب‌هایی که در سر آن وصل شده توسط جرثقیل بلند شده و در محل مورد نظر که قبلاً آکس در روی بیس پلیت مشخص شده قرار می‌گیرد.
    پس از اینکه جوشکاری‌های اولیه صورت گرفت و ستون در محل خود قرار گرفت در این مرحله باید بقیه نبشی‌ها و پلیت‌های لازم به پایه ستون و صفحه ستون جوش شود و در داخل نبشی‌ها حتماً لچکی‌هایی جوش شوند.
    لچکی عبارت است از تکه‌ای از پلیت به ضخامت مشخص که شکل آن تقریباً ذوزنقه‌ای شکل بریده شده و بر دل نبشی‌های متصل شده جوش می‌شود.
    جوش دادن نبشی‌های به ستون و صفحه بیس پلیت عیب این شکل رنگ نزدن به فلزات برای جلوگیری از عمل اکسیدن شدن فلزات است.

    ۵-ساخت ونصب تیرها:
    به دلیل این که توان تیرها را بالا ببرند، اقدام به لانه زنبوری کردن تیرها می‌کنند. برای این منظور با استفاده از شابلن که در اختیار جوشکار قرار می‌دهند و به کمک هوا گاز اقدام به برش می‌کنند. قطعات جدا شده را دوباره تحت شرایطی به هم جوش می‌کنند. سپس دو سر تیر را به کمک پلیت وصله می‌کنند و این کار به دلیل آن است که هنگام کار گذاشتن تیر لانه زنبوری در دو سر نیروی برش حداکثر است‌. برای مقابله با نیروی برش این کار صورت می‌گیرد.
    برای سوار نمودن تیرها بر ستون‌ها قبلاً در ارتفاعات مشخص‌، تیر به ستون سوار می‌شود. در این ارتفاعات نبشی‌هایی قرار گرفته و تیرها بر روی آنها ‌جوش می‌شوند.
    این نبشی‌ها هنگامی که ستون را هنوز به صورت ایستاده قرار نداده‌ و روی زمین افتاده‌اند، صورت می‌گیرد.

    ۶-اجرای بادبندها:
    به طور کلی دلیل اجرای بادبند که مقاومت ساختمان در برابر نیروهای افقی مانند طوفان و زلزله و…افزایش یابد.اجرای بادبند به این صورت است که بنا به محاسبه برای بادبند از پروفیل ناودانی تک یا جفت و….استفاده می‌شود.بعد از اینکه نوع پرویفل طبق محاسبات انتخاب شد از یک سر ستون به پایه دیگر آن به صورت چپ و راست نصب می‌شود و باید از دو طرف کاملاً به وسیله ورق و جوش مهار شود. طرف دیگر نیز به همین صورت اجرا می‌شود و در نهایت به صورت ضربدر درمی‌آید. و محل برخورد دو ضربدر را به وسیله یک پلیت، طبق نقشه محاسباتی ابعاد و ضخامت آن، مهار می‌کنند.با توجه به نیرویی که وارد می‌شود ابعاد وصله و خود پروفیل بادبند تغییر می‌کند. مثلاً هر چه به طبقات پایین‌تر نزدیک می‌شوند، قطورتر انتخاب شده، چون نیروی زلزله در طبقات پایین‌تر بیش از طبقات بالا است.
    سازه افزار www.sazeafzar.com

  3. Top | #3

    عنوان کاربر
    کاربر آماتور
    تاریخ عضویت
    /شهریور/1396
    وضعيت تحصيلي
    سال آخر کارشناسی
    رشته تحصيلي
    Civil Engineering
    نام دانشگاه
    دانشگاه تبریز
    محل سکونت
    تبریز 2018!!!!!!
    نوشته ها
    46
    پسندیده
    92
    مورد پسند : 34 بار در 21 پست
    مهندس برای حل سازه های فولادی و اتصالات و اجرای فولاد کتاب خوب چی سراغ داری که بشه ازش توی حل مسائل کمک گرفت ازهری که خوب نبود یه کتاب هم دکتر شیدایی نوشته که خوبه ولی محدوده اگه میشه یه کتاب خوب معرفی کنید

  4. Top | #4


    عنوان کاربر
    مدیر بخش نظام مهندسی
    تاریخ عضویت
    /آذر/1392
    وضعيت تحصيلي
    فارغ التحصیل ارشد
    رشته تحصيلي
    سازه
    نام دانشگاه
    -
    محل سکونت
    -
    نوشته ها
    132
    پسندیده
    99
    مورد پسند : 324 بار در 100 پست
    سلام
    کتاب اتصالات سازه های فولادی به روش LRFD دکتر فنایی رو تعریفشو شنیدم خودم هنوز کتاب رو ندیدم
    3 کاربر پست st.e عزیز را پسندیده اند . A M III R,ADMIN,ali006

اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

موضوعات مشابه

  1. پاسخ: 0
    آخرين نوشته: 1395/01/14, 17:39
  2. پاسخ: 25
    آخرين نوشته: 1394/06/20, 01:22
  3. پاسخ: 1647
    آخرين نوشته: 1393/03/05, 11:22
  4. پاسخ: 1647
    آخرين نوشته: 1393/03/05, 11:22
  5. پاسخ: 6
    آخرين نوشته: 1393/02/27, 10:43

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •